پیش از واپسین پاک نویس

هر جا نبود شرم، به تاراج رود حُسن ویران شود آن باغ که بیدر شده باشد * ز خال گوشهی ابروی یار میترسم از این ستارهی دنبالهدار میترسم * عنان به دست فرمایگان مده، زنهار! که در مصالح خود خرج میکنند تو را * خودپسندان که به کس دست ارادت ندهند از تکبر ز عصاکش به عصا ساختهاند * همین نه گردن شیطان ز کبر دارد طوق به هر که بنگری، این طوق در گلو دارد * ترک عجب و کبر کن تا قبلهی عالم شوی سیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی * گریبان تو طوق لعنت توست اگر از کبر و عُجب آکنده باشی ...

ادامه مطلب