«اولین قانون کوهنوردی، رو به کوه کردنه. دومیش، یهور یهوری رفتنه. سومیش، چپچپکی، مث خرچنگ، بالا و پایین کشیدنه. چارمیش، به پهلو سَرِ یال دراز کشیدنه. پنجمیش، پونه تو کتری انداختنه. ششمیش، آب روی آتیش ریختنه. هفتمیش، به «آب را گِل نکنید» عمل کردنه. هشتمیش، شبا به ستارهها و راه شیری چشم دوختنه. نُهُمیش، به شُرشُر آب آبشار و به زمزمهی آب چشمه گوش دادنه. دهمیش، تنهی درخت و سینهکِش سنگا رو بغل کردن و با برگا و با ریگا و شنا و بلبلا و سِهرهها و گلپَرا حرف زدنه.
مسابقه و مقایسه و مقابله و بعدم حاصل این 3تا، مجادله تو کوه نیست. یه کوهنورد شب میکِشه بالا. یه کوهنورد صب از سَرِ یال میکِشه پایین...»
*
رمان «چلچلهها»، سید محمود گلابدرهیی، انتشارات خجسته، 1380، ص 21 و 22
پیش از واپسین پاک نویس...ما را در سایت پیش از واپسین پاک نویس دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 67